Polo dereito a unha FP pública de calidade e unhas prácticas dignas

Non é ningún segredo que as condicións laborais no sector da hostalería son deplorables e denigrantes a mais non poder. Tampouco é sorpresa para ninguén que estas mesmas condicións de explotación se dan nos estudantes de FP en prácticas neste sector.

Hai días coñecemos un caso do CIFP Manuel Antonio de Vigo, centro do que xa falamos debido á loita do seu alumnado e profesorado contra as obras que a Xunta está levando a cabo sen ningunha garantía de seguridade durante o curso escolar. Dende este centro púxose en contacto connosco un estudante de Grado Superior de Cociña.

Este alumno viu unha multitude de vulneracións dos seus dereitos básicos tanto como alumno como traballador. Dende que o encargado das Relacións coas Empresas estaba usando as súas notas de ciclos anteriores en lugar do seu currículo, ata que o director do centro asegurou que a el non lle importa se os alumnos teñen empresa ou non, xa que iso non é o seu problema. Con equipos directivos coma este, como se espera ca o alumnado teña confianza no sistema educativo?

Mais adiante, cando o alumno consegue encontrar unha empresa, os problemas continúan, este caso no lado laboral. Días traballados sen cobrar nin sen estar de alta na seguridade social (Pese a que se trata dun alumno de dual) con coñecemento do centro, horas extra non remuneradas como adoita ser habitual en hostalería, pese a que está prohibido para os alumnos de FP, ou inclusive encargados que lle pedían de forma expresa que non utilizara os EPIs no seu posto de traballo, o que derivou en varios accidentes laborais.

Todo isto foi no primeiro ano, e cando en segundo volveu a buscar empresa, na que cursara en primeiro comunicoulle que non o volverían a coller. O motivo? Aseguraban que era un “vago” pese a que, recordemos, facía xornadas moi superiores ás permitidas pola lei.

Cando finalmente atopou unha empresa para segundo, repetíronse os horarios que non seguían o ditado na lei (Algo que compartía cos seus compañeiros con contrato) e, tras chamarlle a atención a recursos humanos por isto, comunicóuselle a expulsión das FCT por “actitudes contrarias á empresa e unha negativa a traballar”.

Cabe destacar que a empresa na que estaba a realizar as practicas nunca se puxo en contacto para comunicarlle o despido, senón que foi o propio centro quen llo fixo saber. De feito, no posto de traballo, nunca se lle deu ningunha advertencia sobre que estivera facendo algo mal, simplemente foi despedido.

Mais o mais indignante dista historia é que o Dinamizador de Relacións coas Empresas asegurou que ó alumno só o colleron porque esa empresa “fixéralle o favor”. Para facerlle o favor! Que sistema educativo estásenos quedando onde os alumnos encasquétanse ás empresas por “facer favores” de carácter persoal e non porque haxa necesidade de formar traballadores.

Pero quen fixo en verdade un favor a alguén foi el, pois dos catro días que este alumno estivo traballando, ningún deles estivo dado de alta na Seguridade Social, nin lle foron remunerados. É dicir, o Dinamizador conseguiu catro días de traballo gratuíto para unha empresa, e aínda se atreve a dicir que foi a el a quen “lle fixeron un favor”.

Nada disto é casual. A subordinación do ensino público á explotación laboral a mans de empresas as que o último que lles preocupa é a formación dos estudantes en prácticas é unha constante.  Así mesmo, a explotación dos traballadores no sector hostaleiro, o sector cunha maior taxa de horas extra non remuneradas e que vive, en moitos casos, da explotación da man de obra migrante, tampouco nos é unha novidade.

A hostalería é o caso mais visual, pero detrás está un sistema que só se pode manter mediante a explotación do traballador, e que tras comezar a ver unha resistencia por parte dos traballadores a aceptar determinadas condicións infames,  comeza a necesitar man de obra barata de forma urxente.

Por iso, a Xunta anunciaba hai non moito as súas FPs “expres” que o que buscan non é formar ós alumnos para que poidan ter unha frutífera carreira profesional, senón explotar á xente que está desesperada por encontrar traballo como sexa.

E todo isto, sucedendo nun centro público, fai á Xunta do PP cómplice diste caso de explotación.

Por isto dicimos basta xa de humillar a alumnos e traballadores! Basta de explotación laboral nas prácticas da FP. Polo dereito a una FP pública  e unhas prácticas dignas!

_______________________________________________________________________

Crónica del abandono y la explotación de los alumnos de FP en prácticas en la hostelería

¡Basta ya de humillar a alumnos y trabajadores!

¡Por el derecho a una FP pública de calidad y unas prácticas dignas!

No es ningún secreto que las condiciones laborales en el sector de la hostelería son deplorables y denigrantes a más no poder. Tampoco es sorpresa para nadie que estas mismas condiciones de explotación las sufren los y las estudiantes de FP  en prácticas en este sector.

Hace días conocimos un caso del CIFP Manuel Antonio de Vigo, centro del que ya hablamos debido a la lucha de su alumnado y profesorado contra las obras que la Xunta está llevando a cabo sin ninguna garantía de seguridad durante el curso escolar. Desde este centro se puso en contacto con nosotras un estudiante de Grado Superior de Cocina.

Este alumno vio una multitud de vulneraciones de sus derechos básicos tanto como alumno como trabajador. Desde que el encargado de las Relaciones con las Empresas estaba usando sus notas de ciclos anteriores en lugar de su currículo, hasta que el director del centro aseguró que a él no le importa si los alumnos tienen empresa o no, ya que eso no es su problema. Con equipos directivos como este, como se espera que el alumnado tenga confianza en el sistema educativo?

Mas adelante, cuando el alumno consigue encontrar una empresa, los problemas continúan, este caso en el lado laboral. Días trabajados sin cobrar y sin estar de alta en la seguridad social (Pese a que se trata de un alumno de dual) con conocimiento del centro, horas extra no remuneradas como suele ser habitual en hostelería, pese a que está prohibido para los alumnos de FP, o inclusive encargados que le pedían de forma expresa que no utilizase los  EPIs en su puesto de trabajo, lo que derivó en varios accidentes laborales.

Todo esto sucedió  en el primer año, y cuando en segundo volvió a buscar empresa, desde la que había cursado en primero le comunicaron que no le volverían a coger. ¿El motivo? Aseguraban que era un “vago” pese a que, recordemos, hacía jornadas muy superiores a las permitidas por la ley.

Cuando finalmente encontró una empresa para segundo curso se repitieron los horarios , que no seguían lo estipulado por ley (algo que compartía con sus compañeros con contrato) y, tras llamarle la atención a recursos humanos por esto, se le comunicó la expulsión de las FCT por “actitudes contrarias a la empresa y una negativa a trabajar”.

Cabe destacar que la empresa en la que estaba realizando las practicas nunca se puso en contacto para comunicarle el despido, sino que fue el propio centro quien se lo hizo saber. De hecho, en el puesto de trabajo, nunca se le dio ninguna advertencia sobre que había estado haciendo algo mal, simplemente fue despedido.

Pero lo más indignante de esta historia es que el Dinamizador de Relaciones con las Empresas aseguró que al alumno solo lo cogieron porque esa empresa “le había hecho el favor”. ¡Para hacerle el favor! Que sistema educativo se nos está quedando donde los alumnos se encasquetan a las empresas a base de “favores” de carácter personal y no porque haya necesidad de formar trabajadores.

Pero quien hizo a decir verdad un favor a alguien fue él estudiante, pues de los cuatro días que este alumno estuvo trabajando, ninguno de ellos estuvo dado de alta en la Seguridad Social, ni le fueron remunerados. Es decir, el Dinamizador consiguió cuatro días de trabajo gratuito para una empresa, y aún se atreve a decir que fue a él a quienes “le hicieron un favor”.

Nada de esto es casual. La subordinación de la educación  pública a la explotación laboral a manos de empresas a las que lo último que les preocupa es la formación de los estudiantes en prácticas es una constante.  Asimismo, la explotación de los trabajadores en el sector hostelero, el sector con una mayor tasa de horas extra no remuneradas y que vive, en muchos casos, de la explotación de la mano de obra migrante, tampoco es una novedad.

La hostelería es el caso mas visual, pero detrás está un sistema que solo se puede mantener mediante la explotación del trabajador, y que tras comenzar a ver una resistencia por parte de los trabajadores a aceptar determinadas condiciones infames,  comienza a necesitar mano de obra barata de forma urgente.

Por ello, la Xunta anunciaba hace no mucho sus FPs “expres” que lo que buscan no es formar a los alumnos para que puedan tener una fructífera carrera profesional, sino explotar a la gente que está desesperada por encontrar trabajo como sea.

Y todo esto, sucediendo en un centro público, hace a la Xunta del PP cómplice de este caso de explotación.Por esto decimos ¡basta ya de humillar a alumnos y trabajadores! Basta de explotación laboral en las prácticas de la FP.

¡Por el derecho a una FP pública  y unas prácticas dignas!