Un protocolo que non protexe é complicidade
Fóra maltratadores e acosadores das nosas aulas!
O pasado martes 5 de maio a Facultade de Filosofía da Universidade de Santiago de Compostela (USC) converteuse nun punto de mobilización estudantil contra o machismo e a impunidade dos agresores, tras unha convocatoria de paro xeral e manifestación impulsada polas compañeiras da Asemblea de Filosofía á que desde o Sindicato de Estudantes e Libres e Combativas xunto a outros colectivos nos sumamos.
A resposta dos e as estudantes foi exemplar, saíndo con forza ás rúas a denunciar a situación de acoso e agresións e a falta de resposta efectiva por parte da USC ante os distintos casos que están a saír á luz desde hai tempo e ante os cales a universidade non só non fixo nada se non que os acalou.
A mobilización denunciou abertamente a “complicidade institucional” ante casos de agresións e acoso. Segundo explicaron as compañeiras ao remate da manifestación , resulta “intolerable que a USC presuma de institución mentres se lava as mans ante o acoso e as agresións”. As estudantes puxemos o foco na situación das vítimas, que —segundo denunciaron— seguen obrigadas a compartir espazos académicos cos seus agresores: aulas, exames e corredores. “Non podemos permitir que as vítimas teñan que convivir cos seus agresores porque a administración decide que a súa burocracia vale máis que a nosa seguridade e saúde mental”, afirmaron.
Neste contexto, criticouse con dureza a ineficacia dos protocolos actuais. “Un protocolo que non protexe non é un protocolo: é complicidade”, foi unha das consignas máis repetidas durante a protesta, unha marabillosa resposta colectiva fronte a inacción da institución despois de tempo de moito traballo das compañeiras organizadas e mobilizadas na facultade, de facer paróns, concentracións, campañas de sensibilización e crear espazos de apoio ás vítimas.
Ao remate da xornada, as intervencións fixeron fincapé na necesidade de manter a presión e fortalecer a organización estudantil:
“Moita forza a todas as que estades loitando por ser escoitadas. Non estades soas. Se eles non actúan, non nos imos a calar.”
Desde Libres e Combativas e o Sindicato de Estudantes reafirmamos o noso apoio á loita: “Sumámonos ás compañeiras. A vosa loita é a nosa loita. Non daremos nin un paso atrás.”
E tamén unha advertencia á institución, a mensaxe final da mobilización foi clara: a universidade debe ser un espazo libre de violencias. E, de non ser así, o alumnado organizado responderá: “Se as institucións non botan aos agresores, atoparán de fronte a un alumnado organizado e farto de silencios cómplices.”
A xornada pechouse cun compromiso colectivo de continuar a loita “dende a base, con dignidade e sen dar nin un paso atrás”.
*****
Clamor de las estudiantes de la Facultad de Filosofía en Compostela contra el machismo y el silencio cómplice de la USC
Un protocolo que no protege es complicidad
Fuera maltratadores y acosadores de nuestras aulas!
El pasado martes 5 de mayo la Facultad de Filosofía de la Universidad de Santiago de Compostela (USC) se convirtió en un punto de movilización estudiantil contra el machismo y la impunidad de los agresores, tras una convocatoria de paro general y manifestación impulsada por las compañeras de la Asamblea de Filosofía a la que desde el Sindicato de Estudantes y Libres e Combativas, junto a otros colectivos, nos sumamos.
La respuesta de los y las estudiantes fue ejemplar, saliendo con fuerza a las calles a denunciar la situación de acoso y agresiones y la falta de respuesta efectiva por parte de la USC ante los distintos casos que están saliendo desde hace tiempo y ante los cuales la universidad no solo no ha hecho nada sino que los ha acallado.
La movilización denunció abiertamente la “complicidad institucional” ante casos de agresiones y acoso. Segun explicaron las compañeras al final de la manifestación , resulta “intolerable que la USC presuma de institución mientras se lava las manos ante el acoso y las agresiones”. Las estudiantes pusimos el foco en la situación de las víctimas, que —según denunciaron— siguen obligadas a compartir espacios académicos con sus agresores: aulas, exámenes y pasillos. “No podemos permitir que las víctimas tengan que convivir con sus agresores porque la administración decide que su burocracia vale más que nuestra seguridad y salud mental”, afirmaron.
En este contexto, se criticó con dureza la ineficacia de los protocolos actuales. “Un protocolo que no protege no es un protocolo: es complicidad”, fue una de las consignas más repetidas durante la protesta, una maravillosa respuesta colectiva frente a la inacción de la institución después de tiempo de mucho trabajo de las compañeras organizadas y movilizadas en la facultad, de hacer parones, concentraciones, campañas de sensibilización y crear espacios de apoyo a las víctimas.
Al final de la jornada, las intervenciones hicieron hincapié en la necesidad de mantener la presión y fortalecer la organización estudiantil:
“Mucha fuerza a todas las que estáis luchando por ser escuchadas. No estáis solas. Si ellos no actúan, no nos vamos a callar.”
Desde Libres e Combativas y el Sindicato de Estudantes reafirmamos nuestro apoyo a la lucha: “Nos sumamos a las compañeras. Vuestra lucha es nuestra lucha. No daremos ni un paso atrás.”
Y también una advertencia a la institución, el mensaje final de la movilización fue claro: la universidad debe ser un espacio libre de violencias. Y, de lo contrario, el alumnado organizado responderá: “Si las instituciones no echan a los agresores, encontrarán de cara a un alumnado organizado y harto de silencios cómplices.”
La jornada se cerró con un compromiso colectivo de continuar la lucha “desde la base, con dignidad y sin dar ni un paso atrás”.







